
ОБПЕЧЕНІ ВІЙНОЮ (продовження)
ОБПЕЧЕНІ ВІЙНОЮ (продовження)
Додайте текст тут...
ЗМІСТ
765. ЧИ ПОЧУЄШ?
766. УБИВЧЕ СМІТТЯ
767. ПРО ЯКУ ЛЮБОВ?
775. ЗАХІД РАДУ РАДИТЬ

Натисніть тут і почніть писати. Интылльэгэбат но ыльигэнди янвыняры мэдиокретатым зыд про модо адхюк зэнтынтиаэ ед йн натюм нолюёжжэ янтэрэсщэт.

Натисніть тут і почніть писати. Про эи мыа тальэ декат пхйложопхяа ютроквюы кончюлату ыт нам мэя эю убяквюэ аюдиам.
Ваш заголовок
775. ЗАХІД РАДИТЬ РАДУ
Ще одна тривожна ніч,
Людоньки позаду.
Знову є цікава річ –
Захід радить раду.
Знову є цікава річ:
Після споглядання
Стало лізти зі всібіч
До них хвилювання.
Стало лізти зі всібіч
Хвилювання, друзі.
Ангел наших торкав пліч –
А вони у тузі.
Ангел наших торкав пліч,
Бо була́ атака.
Не змикали ми ж бо віч –
У них думка всяка.
Не змикали ми ж бо віч,
Бо в нас гаратали.
В нас була́ тривожна ніч ,
Вони – споглядали.
В нас була́ тривожна ніч,
Що уже минула.
Захід далі стояв пріч…
Біда не заснула.
11.10.2026 р.
©Королева Гір Клавдія Дмитрів,2026
(англійською)
THE SUNSET GIVES ADVICE
Another restless night,
The people are behind us.
Once again, something intriguing –
The sunset gives advice.
Once again, something intriguing:
After contemplating,
Anxiety began to creep in
From all sides.
Anxiety began to creep in
From all sides, my friends.
Our angel touched their shoulders –
But they were in anguish.
Our angel touched their shoulders,
For there was an attack.
We didn't close our eyes, after all –
All sorts of thoughts were running through their minds.
We didn't close our eyes, after all,
For they were shouting at us.
We had a restless night,
Whilst they watched on.
We had a restless night,
Which has now passed.
The sunset stood far off…
Trouble has not fallen asleep…
11 October 2026
©Claudia Dmytriv, Queen of the Mountains, 2026
(німецькою)
DER SONNENUNTERGANG GIBT RAT
Wieder eine unruhige Nacht,
die Menschen sind hinter uns.
Wieder gibt es etwas Interessantes –
der Sonnenuntergang gibt Rat.
Wieder gibt es etwas Interessantes:
Nach dem Betrachten
strömte von allen Seiten
Unruhe zu ihnen.
Von allen Seiten
breitete sich Unruhe aus, Freunde.
Unser Engel berührte ihre Schultern –
und sie waren voller Sehnsucht.
Unser Engel berührte ihre Schultern,
denn es gab einen Angriff.
Wir schlossen unsere Augen ja nicht –
in ihren Köpfen schwirrten alle möglichen Gedanken herum.
Wir schlossen unsere Augen ja nicht,
denn bei uns herrschte Aufruhr.
Wir hatten eine unruhige Nacht,
sie – schauten zu.
Wir hatten eine unruhige Nacht,
die nun schon vorbei ist.
Der Sonnenuntergang stand noch weit entfernt…
Das Unglück schlief nicht ein…
11.10.2026
©Königin der Berge Klavdija Dmytriv, 2026
(польською)
ZACHÓD RADZI RADZIE
Kolejna niespokojna noc,
Ludzie już za nami.
Znowu coś ciekawego –
Zachód radzi radzie.
Znowu coś ciekawego:
Po kontemplacji
Z każdej strony zaczęło się wlewać
Do nich wzburzenie.
Z każdej strony zaczęło się wkradać
Niepokój, przyjaciele.
Anioł naszych dotykał ramion –
A oni pogrążeni w smutku.
Anioł naszych dotykał ramion,
Bo nastąpił atak.
Nie zamykaliśmy przecież oczu –
W ich głowach krążyły różne myśli.
Nie zamykaliśmy przecież oczu,
Bo u nas panowała wrzawa.
Mieliśmy niespokojną noc,
A oni – tylko patrzyli.
Mieliśmy niespokojną noc,
Która już minęła.
Zachód nadal stał z boku…
Nieszczęście nie zasnęło…
11.10.2026 r.
© Królowa Gór Klaudia Dmytriv, 2026

Натисніть тут і почніть писати. Интылльэгэбат но ыльигэнди янвыняры мэдиокретатым зыд про модо адхюк зэнтынтиаэ ед йн натюм нолюёжжэ янтэрэсщэт.

Натисніть тут і почніть писати. Про эи мыа тальэ декат пхйложопхяа ютроквюы кончюлату ыт нам мэя эю убяквюэ аюдиам.
Ваш заголовок

Натисніть тут і почніть писати. Тимэам тинкидюнт вяш ты ючю ийжквюы факёльиси рыпудяары эи эи йужто зэнтынтиаэ эжт.

Натисніть тут і почніть писати. Интылльэгэбат но ыльигэнди янвыняры мэдиокретатым зыд про модо адхюк зэнтынтиаэ ед йн натюм нолюёжжэ янтэрэсщэт.

Натисніть тут і почніть писати. Про эи мыа тальэ декат пхйложопхяа ютроквюы кончюлату ыт нам мэя эю убяквюэ аюдиам.
Ваш заголовок
765. ЧИ ПОЧУЄШ?
Чи ти, Всевишній, нас почуєш?
Чи ти нас, Боже, вбережеш?
Чи ти нас, Господи, врятуєш?
Чи тих потвор ти відвернеш?
10.10.2026 р.
©Королева Гір Клавдія Дмитрів,2026
(англійською)
WILL YOU HEAR US?
Will you, Almighty, hear us?
Will you, God, protect us?
Will you, Lord, save us?
Will you ward off those monsters?
10 October 2026
©Claudia Dmytriv, Queen of the Mountains, 2026
(німецькою)
WIRST DU UNS HÖREN?
Wirst du, Allmächtiger, uns hören?
Wirst du uns, Gott, beschützen?
Wirst du uns, Herr, retten?
Wirst du diese Ungeheuer von uns abwenden?
10.10.2026
©Königin der Berge Klavdija Dmitriv, 2026
(польською)
CZY NAS USŁYSZYSZ?
Czy Ty, Wszechmogący, nas usłyszysz?Czy Ty, Boże, nas ochronisz?
Czy Ty, Panie, nas uratujesz?
Czy odwrócisz te potwory?
10.10.2026 r.
© Królowa Gór Klaudia Dmytriv, 2026
766. УБИВЧЕ СМІТТЯ І НАШІ ЖИТТЯ
Сміття убивче знов летить,
Летить до нас з болота,
А нам всім хочеться так жить!
Та нас вбива сволота.
29.04.2026 р.
©Королева Гір Клавдія Дмитрів,2026
(англійською)
DEADLY RUBBISH AND OUR LIVES
Deadly rubbish is flying once more,
Flying towards us from the marsh,
And we all just want to live like this!
But those scoundrels are killing us.
29 April 2026
© Claudia Dmitriv, Queen of the Mountains, 2026
(німецькою)
TÖDLICHER MÜLL UND UNSER LEBEN
Der tödliche Müll fliegt wieder,
Er fliegt aus dem Sumpf zu uns,
Und wir alle wollen doch so leben!
Doch diese Abschaum-Bande bringt uns um.
29.04.2026
©Königin der Berge Klavdija Dmitriv, 2026
(польською)
ŚMIERTELNE ŚMIECI I NASZE ŻYCIE
Śmiercionośne śmieci znów lecą,
Lecą do nas z bagna,
A my wszyscy tak bardzo chcemy żyć!
Ale ta hołota nas zabija.
29.04.2026 r.
© Królowa Gór Klaudia Dmytriv, 2026
767. ПРО ЯКУ ЛЮБОВ?
То ж про яку любов до України
Беру́ться говорити саме ті,
Із чиїх вуст не лине солов'їна
Й не линула ніко́ли у житті.
То ж про яку любов до краю цьо́го
Розповідають там, за парканом?
А що вони ж бо знають з то́го всьо́го?
Чи бачать, як йде ворог напролом?
Чи там за парканом так потерпають
Щоразу від ворожих всіх атак?
Чи там вони, як ми тут, добре знають
Про дії терористів-посіпак?
Та головне – на мові ані слова,
Ні слова калинової із вуст.
Чи їм смердить ця мова калинова,
Що ллють ворожу все життя, як муст?
Такі, на жаль – і там, і в Україна,
Що солов'їна їм є ніпощо́,
Та про любов ворожою все лине.
То та любов яка ж бо і про що?
Як можна про любов ту говорити
До неньки на ворожім ЯЗИКУ?
Ним можна неньку тільки очорнити,
А не торожить про любов палку́.
Бо мова й Україна – нероздільні,
За мову й неньку го́лови кладуть,
Та зізнання́ ворожою суцільні,
Й ніяк у мізки цьо́го не вкладуть.
І далі на ворожій про Вкраїну,
І далі на ворожій про любов.
Коли ж ворожа з мізків люду згине,
Немов роса, і не пове́рне знов?
10.10.2026 р.
©Королева Гір Клавдія Дмитрів,2026
ID: 1070270
(англійською)
WHAT KIND OF LOVE?
So what kind of love for Ukraine
Do precisely those people set out to speak of,
From whose lips no nightingale's song
Flows, nor has it ever flowed in their lives?
So what sort of love for this land
Are they talking about over there, behind the fence?
And what do they actually know of all this?
Do they see the enemy charging headlong?
Or do they suffer so much there, beyond the fence,
Every time the enemy attacks?
Do they, like us here, know full well
About the actions of the terrorists' henchmen?
But most importantly – not a single word in the language,
Not a single word of the viburnum
language from their lips.
Does this viburnum language stink to them,
Which they've been spewing out like must all their lives?
Such are the people, alas – both there and in Ukraine –
For whom the nightingale's song means nothing,
Yet everything flows with the enemy's love.
So what sort of love is this, and what is it about?
How can one speak of that love
To one's mother in the enemy's LANGUAGE?
With it, one can only slander one's mother,
Not sing of ardent love.
For language and Ukraine are inseparable;
People lay down their lives for their language and motherland,
Yet their confessions are nothing but hostile,
And they simply cannot get this into their heads.
And still they speak of Ukraine in the enemy's tongue,
And still they speak of love in the enemy's tongue.
When will this enmity vanish from people's minds,
Like dew, never to return?
10 October 2026
© Claudia Dmytriv, Queen of the Mountains, 2026
ID: 1070270
(німецькою)
WOVON REDEN SIE, WENN SIE VON LIEBE SPRECHEN?
Wovon reden sie also, wenn sie von Liebe zur Ukraine
sprechen, gerade jene,
aus deren Mündern kein Nachtigallenlied erklingt
und noch nie in ihrem Leben erklungen ist.
Von welcher Liebe zu diesem Land
Wird dort, hinter dem Zaun, erzählt?
Und was wissen sie denn schon von all dem?
Sehen sie, wie der Feind mit voller Wucht vorrückt?
Oder leiden sie dort hinter dem Zaun
Jedes Mal unter all den feindlichen Angriffen?
Oder wissen sie dort, so wie wir hier, genau Bescheid
Über die Taten der Terroristen und ihrer Handlanger?
Doch das Wichtigste ist: Kein einziges Wort in dieser Sprache,
Kein einziges Wort der Kalina aus ihren Mündern.
Stinkt ihnen diese Sprache der Kalina vielleicht,
Die sie ihr ganzes Leben lang wie Most ausgießen?
So ist es leider – sowohl dort als auch in der Ukraine:
Die Nachtigallensprache bedeutet ihnen nichts,
Doch alles, was von Liebe spricht, ist feindlich.
Was ist das dann für eine Liebe und worum geht es dabei?
Wie kann man von dieser Liebe sprechen
Zu seiner Mutter in der feindlichen SPRACHE?
Damit kann man die Mutter nur in Verruf bringen,
Und nicht von glühender Liebe schwärmen.
Denn Sprache und Ukraine sind untrennbar,
Für die Sprache und die Mutter werden Köpfe geopfert,
Doch die Bekenntnisse sind durch und durch feindlich,
Und sie können das einfach nicht begreifen.
Und weiter in der feindlichen Sprache über die Ukraine,
Und weiter in der feindlichen Sprache über die Liebe.
Wann wird die Feindseligkeit aus den Köpfen der Menschen verschwinden,
Wie Tau, und nie wieder zurückkehren?
10.10.2026
©Klavdija Dmytriv, Königin der Berge, 2026
ID: 1070270
(польською)
O JAKIEJ MIŁOŚCI?
O jakiej więc miłości do Ukrainy
Zaczynają mówić właśnie ci,
Z których ust nie płynie śpiew słowika
I nigdy w życiu nie płynął.
O jakiej więc miłości do tej ziemi
Opowiadają tam, za płotem?
A co oni w ogóle o tym wiedzą?
Czy widzą, jak wróg idzie na oślep?
Czy tam, za płotem, tak bardzo cierpią
Za każdym razem z powodu wszystkich wrogich ataków?
Czy tam, tak jak my tutaj, dobrze wiedzą
O działaniach terrorystów-popleczników?
Ale co najważniejsze – ani słowa w tym języku,
Ani słowa kalinowego z ust.
Czy ten kalinowy język im cuchnie,
Który przez całe życie wylewają jak moszcz?
Tak jest niestety – zarówno tam, jak i na Ukrainie,
Że słowikowa mowa jest dla nich niczym,
A o miłości płynie tylko wrogim językiem.
Cóż to za miłość i o czym ona jest?
Jak można mówić o tej miłości
Do matki w wrogim JĘZYKU?
Tym językiem można tylko oczernić matkę,
A nie rozprawiać o gorącej miłości.
Bo język i Ukraina są nierozłączne,
Za język i matkę kładą głowy,
A wyznania są same wrogie,
I za nic nie mogą tego pojąć.
I dalej w języku wroga o Ukrainie,
I dalej w języku wroga o miłości.
Kiedyż w końcu wrogi język zniknie z umysłów ludzi,
Jak rosa, i już nigdy nie powróci?
10.10.2026 r.
©Królowa Gór Klaudia Dmytriv, 2026
ID: 1070270
